تجارت (مسعود کيميايي، 73)، سلطان (مسعود کيميايي، 75)، فرياد (مسعود کيميايي، 77)، اعتراض (مسعود کيميايي، 78)، شمعي در باد (پوران درخشنده، 82)، سربازهاي جمعه (مسعود کيميايي82)، حکم (مسعود کيميايي، 1383)، صحنه جرم ورود ممنوع (ابراهيم شيباني84)، رئيس(مسعود کيميايي85) از جمله آثار سينمايي او محسوب مي شود.
کيميايي در آخرين ساخته خود(رئيس) رويکردي به قصه گويي دارد. "رئيس" متکي است بر ساختار روايي متقاطع با تمرکز بر دو خط اصلي که هر يک نقاط خالي ديگري را پر مي کنند و در سکانس پاياني به نوعي به هم مي پيوندند. اين دو خط به واسطه انتخاب دو کاراکتر پدر (رضا) و پسر (سيامک)، تضادهاي دروني و بيروني اين دو نسل را به گونه اي برجسته مي کند که نه تنها در مفهوم و ذهنيت بلکه در کنش و واکنش شخصيت ها به چشم مي آيد و اينجاست که مي توان "رئيس" را عرصه اي براي بروز تضاد دو نسل از قهرمانان مرد کيميايي دانست.
درباره تجربه بازيگري ات بگو؟
تجربه ام نسبت به کار درحال پيشرفت است وهمين طور کار کردن با پدرم باعث شده که تجربياتم بيشتر شود .
نقش هايي که تا به حال بازي کردم فوق العاده دوست داشتم و درحال پيدا کردن خود درسينما هستم.
البته بعد از فيلم حکم بود که دوستان لطف داشتند و انرژي مثبت دادند دراين را ه خيلي تشويق شدم که اين باعث شد در"رئيس" هم با نيرو وانرژي بيشتري کارکنم.
گفته مي شود در سريال سفر به تاريکي هم بازي درخشاني داشته اي. اين درخشش را تا چه حد مديون مسعود کيميايي هستي؟
سينما را با مسعود کيميايي شناختم، درنهايت همه چيز را حتي نوع نگاهم به سينما را از او ياد گرفتم ; نوع ژانري که کارمي کنم درسينماي او پيدا کردم و مديونش هستم. منتها خيلي براي اين کار زحمت کشيدم تا توانستم خود را به او ثابت کنم و اين يکي از افتخاراتم است که خود رابه سينمايش تحميل نکردم بلکه ثابت کردم; خوشحالم ازسن کم شروع کردم و الان به جايي رسيده ام که مي توانم درگوشه اي ازسينمايش زندگي و بازي کنم و اين برايم قوت قلبي است.
بين حکم و رئيس کداميک ساختار جذاب تري دارند؟
فيلم رئيس خيلي مستقيم و روراست تر با مخاطب ارتباط برقرار مي کند و درقصه گويي روان تر است، فيلم حکم در نوع ساختاري اش لکنت داشت. رئيس را با حکم قابل مقايسه نمي بينم،بخصوص قهرمان هايش را و تقابل نسل هايش را.
به نظرم فيلم رئيس جاافتاده تر و فيلم کاملتري درنوع خود است. البته حکم را هم خيلي دوست داشتم چون جزو بهترين کارهايم است و شخصيت خاص حکم را دوست داشتم، زيرا خيلي ازسکانس هايش درخشان بود.
کداميک از نقش هاي خودت را بيشتر از بقيه مي پسندي ؟
محسن در حکم ! چون نقش کاملي بود.
در رئيس جاي کدام بازيگر را با توجه به حکم خالي مي ديدي؟
در رئيس جاي هيچ کس خالي نبود. به نظرم از لحاظ بازي فيلم رئيس چيزي کم ندارد البته از کارهاي قبلي پدرهم کم ندارد حتي بيشتر هم است، بازي خسرو و ارجمند مثل هميشه درخشان است، همين طور بازي هاي زنگنه و افشارخيلي خوب بود و همه اين ها در کنار هم سبب شده، فيلم جاي خوب و درستي ايستاده است.
درفيلم رئيس فرامرز قريبيان نقش پدرتان را ايفا مي کردند از بازي نقش مقابل بگو؟
من از کودکي به ايشان نزديک بوده ام و به عنوان دوست قديمي پدرم که مثل عضوي از خانواده ام است به او نگاه مي کنم و ايشان به من خيلي اعتماد به نفس مي دهد . سال ها اين حس و حال پسر و پدري بين ما بوده وچيزي نيست که الان شکل بگيرد . در اين فيلم واقعا احساس مي کردم قريبيان پدرم است.
بازي در سريال را هم گويا تجربه کرده اي. از اين تجربه بگو؟
تجربه بازي در سريال از جنسي است که در سينما به راحتي حاصل نمي شود. با هم زندگي کردن و باهم کارکردن در اين مدت، تجربه بسيار لذت بخش و در عين حال جالبي بود که اين امکان را براي درک فضاي بيشتر کار در اختيار من مي گذاشت.
از ويژگي هاي سريال بگو؟
از ديگر ويژگي هاي کار در سريال اين است که زمان بيشتري براي معرفي يک شخصيت در اختيار بازيگر قرار مي گيرد که اين زمان، در سينما بسيار فشرده است و همين موضوع باعث شد که تجربه کار در سريال برايم دلنشين تر شود.
کيميايي در آخرين ساخته خود(رئيس) رويکردي به قصه گويي دارد. "رئيس" متکي است بر ساختار روايي متقاطع با تمرکز بر دو خط اصلي که هر يک نقاط خالي ديگري را پر مي کنند و در سکانس پاياني به نوعي به هم مي پيوندند. اين دو خط به واسطه انتخاب دو کاراکتر پدر (رضا) و پسر (سيامک)، تضادهاي دروني و بيروني اين دو نسل را به گونه اي برجسته مي کند که نه تنها در مفهوم و ذهنيت بلکه در کنش و واکنش شخصيت ها به چشم مي آيد و اينجاست که مي توان "رئيس" را عرصه اي براي بروز تضاد دو نسل از قهرمانان مرد کيميايي دانست.
درباره تجربه بازيگري ات بگو؟
تجربه ام نسبت به کار درحال پيشرفت است وهمين طور کار کردن با پدرم باعث شده که تجربياتم بيشتر شود .
نقش هايي که تا به حال بازي کردم فوق العاده دوست داشتم و درحال پيدا کردن خود درسينما هستم.
البته بعد از فيلم حکم بود که دوستان لطف داشتند و انرژي مثبت دادند دراين را ه خيلي تشويق شدم که اين باعث شد در"رئيس" هم با نيرو وانرژي بيشتري کارکنم.
گفته مي شود در سريال سفر به تاريکي هم بازي درخشاني داشته اي. اين درخشش را تا چه حد مديون مسعود کيميايي هستي؟
سينما را با مسعود کيميايي شناختم، درنهايت همه چيز را حتي نوع نگاهم به سينما را از او ياد گرفتم ; نوع ژانري که کارمي کنم درسينماي او پيدا کردم و مديونش هستم. منتها خيلي براي اين کار زحمت کشيدم تا توانستم خود را به او ثابت کنم و اين يکي از افتخاراتم است که خود رابه سينمايش تحميل نکردم بلکه ثابت کردم; خوشحالم ازسن کم شروع کردم و الان به جايي رسيده ام که مي توانم درگوشه اي ازسينمايش زندگي و بازي کنم و اين برايم قوت قلبي است.
بين حکم و رئيس کداميک ساختار جذاب تري دارند؟
فيلم رئيس خيلي مستقيم و روراست تر با مخاطب ارتباط برقرار مي کند و درقصه گويي روان تر است، فيلم حکم در نوع ساختاري اش لکنت داشت. رئيس را با حکم قابل مقايسه نمي بينم،بخصوص قهرمان هايش را و تقابل نسل هايش را.
به نظرم فيلم رئيس جاافتاده تر و فيلم کاملتري درنوع خود است. البته حکم را هم خيلي دوست داشتم چون جزو بهترين کارهايم است و شخصيت خاص حکم را دوست داشتم، زيرا خيلي ازسکانس هايش درخشان بود.
کداميک از نقش هاي خودت را بيشتر از بقيه مي پسندي ؟
محسن در حکم ! چون نقش کاملي بود.
در رئيس جاي کدام بازيگر را با توجه به حکم خالي مي ديدي؟
در رئيس جاي هيچ کس خالي نبود. به نظرم از لحاظ بازي فيلم رئيس چيزي کم ندارد البته از کارهاي قبلي پدرهم کم ندارد حتي بيشتر هم است، بازي خسرو و ارجمند مثل هميشه درخشان است، همين طور بازي هاي زنگنه و افشارخيلي خوب بود و همه اين ها در کنار هم سبب شده، فيلم جاي خوب و درستي ايستاده است.
درفيلم رئيس فرامرز قريبيان نقش پدرتان را ايفا مي کردند از بازي نقش مقابل بگو؟
من از کودکي به ايشان نزديک بوده ام و به عنوان دوست قديمي پدرم که مثل عضوي از خانواده ام است به او نگاه مي کنم و ايشان به من خيلي اعتماد به نفس مي دهد . سال ها اين حس و حال پسر و پدري بين ما بوده وچيزي نيست که الان شکل بگيرد . در اين فيلم واقعا احساس مي کردم قريبيان پدرم است.
بازي در سريال را هم گويا تجربه کرده اي. از اين تجربه بگو؟
تجربه بازي در سريال از جنسي است که در سينما به راحتي حاصل نمي شود. با هم زندگي کردن و باهم کارکردن در اين مدت، تجربه بسيار لذت بخش و در عين حال جالبي بود که اين امکان را براي درک فضاي بيشتر کار در اختيار من مي گذاشت.
از ويژگي هاي سريال بگو؟
از ديگر ويژگي هاي کار در سريال اين است که زمان بيشتري براي معرفي يک شخصيت در اختيار بازيگر قرار مي گيرد که اين زمان، در سينما بسيار فشرده است و همين موضوع باعث شد که تجربه کار در سريال برايم دلنشين تر شود.
+ نوشته شده در جمعه پنجم مرداد 1386ساعت 17:14 توسط
|
