وی ادامه داد: در گذشته فیلم سازان اغلب دغدغه فروش پس از اکران را داشتند اما امروزه شرایط به گونه ای تغییر کرده است که افراد این دغدغه ها را نداشته و مطمئن هستند که دولت فیلم ها را حمایت می کند.
کیمیایی با اشاره به فعالیت برخی جوانانی که بدون علاقه و انگیزه نامناسب وارد عرصه سینما شده اند، خاطرنشان کرد: در یک زمان دسترسی به دوربین بسیار دشوار بود اما در حال حاضر هر کسی می تواند برای جشن تولد فرزند خود نیز دوربینی تهیه کرده و آن موقعیت را به تصویر بکشد و این موضوع باعث می شود که عده ای فکر کنند که می توانند از جریان های روز اجتماع نیز فیلم بسازند.
وی تاکید کرد: در واقع پیشرفت تکنولوژی و دسترس آسان همگان به آن باعث شده عده ای به صرف جذابیت های ظاهری وارد سینما شوند.
کیمیایی تصریح کرد: با این اوصاف باید گفت در حال حاضر نیز فیلم های مناسبی در سینمای کشور تولید می شود.
این کارگردان سینما در بخش دیگری از سخنان خود گفت: فیلم های من برای مخاطبان خاصی نیست و حتی نگاه خاصی را نشانه نمی گیرد و این موضوع را از اولین فیلم خود تا " رئیس " رعایت کردم.
این کار گردان سينماي ايران همچنین گفت: اعتقادي به درس خواندن براي سينماگر شدن ندارم و معتقدم اگر خلاقيت را بشود درس داد، سينما را هم ميشود مسعود كيميايي، افزود:خلاقيت امري ذاتي است و اين خلاقيت است كه سينما و هنر را جذاب ميكند.
وي با بيان اينكه هيچگاه براي طبقهاي خاص فيلم نساخته است، گفت: به دنبال مفهوم سازي در سينما هستم، كاري كه تماشاگر عام را به يك مفهوم خاص ميرساند.
كيميايي با اشاره به اينكه 90 درصد فيلمهاي رايج سينماي ايران، فيلمهاي خاص و معناگرا نيست، خاطرنشان كرد: «رئيس» ارتباطي با هيچ يك از فيلمهاي رايج ندارد و چه خوب، چه بد جديتر اطراف را نگاه كرده و تماشاگر را نيز جديتر ديده است.
وي با تصريح اينكه جرقههاي خوبي در سينماي ايران به وجود آمده است، گفت: چه خوب ميشود اگر هنرمند را با اثر آخرش نسنجيم و هنرمند هم سعي كند كه دفن اثر آخر خود نشود.
كيميائي خود را يك واقعگرا دانست كه تا به حال جاي دوربينش را تغيير نداده است. او گفت: امثال من و بيضائي در هالهاي قرار گرفتهايم و نميتوانيم از اين هاله خارج شده و بيرون بيائيم، اما ميخواهيم كه بعد از ما چند كارگردان باشند كه اين راه و روش را ادامه دهند.
وي با تاكيد بر اينكه فيلم ساختن به هيچ وجه كار سادهاي نيست، در خصوص قاچاق فيلم گفت: تا زماني كه جلوي يك كار يا حركتي گرفته شود، قاچاق هم وجود خواهد شد، اگر جلوي عدالت و انسانيت را هم بگيرند، قاچاق ميشود.
او اضافه كرد: دنبال اثبات هرچيزي كه باشيم، ابتدا ثابت كردهايم كه حداق فاقد 50 درصد آن گم شده نيستيم، بنابراين هنر هم مسئلهاي ذاتي است و اگر كسي دنبال داشتن ذات هنر باشد، مشخص ميشود فاقد آن است.
وي تصريح كرد: بازيگر، زماني هنرمند است كه از پيچهاي بازيگري گذشته و به چشمانداز دشت گونهاي رسيده باشد.
كيميائي، شب گذشته براي شركت در كارگاه شش ماهه فيلمسازي ايران به شيراز سفر كرده و تا فردا در اين شهر خواهدبود
مسعود کیمیایی همچنین چهارشنبه شب درمراسم تجلیل از خود در حافظیه شیراز گفت: برخلاف عقیده بسیاری از افراد معتقدم که سینمای کنونی ایران سینمایی ملی است و حرکت رو به جلویی دارد. کیمیایی افزود: اگر دوربین عکاسی درکشور ما تولید نمی شود اما با این دوربین نیز می توانیم عکس هایی با سلیقه خودمان بگیریم و این اتفاقی است که در سینمای ایران افتاده است.
وی با اشاره به گشایش کارگاه فیلم سازی اش در شیراز خاطرنشان کرد: اعتقاد دارم که هنر را نمی توان تدریس کرد بلکه فقط می توانیم شیوه ها را به افراد بیاموزیم.کیمایی با تاکید بر اینکه با تدریس تئوری و کتاب فیلم ساز شدن غیرممکن است خاطرنشان کرد: تئوری هیچ گاه نمی تواند جایی از سینما را باز کرده یا گره ای از آن را بگشاید بلکه در عمل و تدریس عملی سینما می توان روش های این هنر را به کسی یاد داد.
هنرجویانی که قصد ورود به عرصه هنر و به ویژه سینما را دارند باید بدانند که در این عرصه باید شجاع باشند و با دروغ گویی شجاعت را از دست خواهند داد.کیمیایی در پاسخ به کسانی که عقیده دارند فیلم های قبل از انقلاب وی جذاب تر از فیلم های امروزاست پاسخ داد:عده ای این عقیده را دارند اما باید بگویم سینمای من واقع گراست یعنی هرچه را می بینم به تصویر می کشم.
وی تاکیدکرد: در این مورد باید گفت هنرمند هر چه مسن تر می شود به پیرامون خود نگاه عمیق تری خواهد داشت و محصول این هنرمند نشانگر نگاه های متفاوت وی در طول یک دوره زمانی است.
کیمیایی گفت: پس از انقلاب فیلم اعتراض را از دیگر کارهایم بیشتر دوست دارم. این كارگردان سينماي كشورمان همچنین گفت: اثر هنري را نميتوان براي هميشه محبوس كرد، زيرا يكي از خصوصيتهاي هنر توانايي نفوذ و به روزي است كه زمينه ساز جلوهگر شدنش ميشود. مسعود كيميايي،افزود: سانسور در هيچ جامعهاي در عرصه فرهنگ و هنر نميتواند پايدار باشد و تنها ممكن اثر در يك مقطع به صورت گذرا حاكم شود.
وي با تصريح اينكه با توليد هر اثر هنري جامعه يك گام بلند به سوي تعالي برميدارد، اضافه كرد: فخر هر جامعهاي به اثر هنري ساخته شده در آن است، به طوري كه با اكران يك فيلم خوب يا انتشار يك اثر هنري فاخر، بر ارزشهاي جامعه اضافه ميشود.
وي هنر و هنرمند را محبوس در زمان ندانست و گفت: برعكس ورزشكار، هنرمند هرچه سنش بيشتر شود، جايگاه بهتري پيداكرده و ماندگاريش بيشتر خواهد شد، چرا كه واقعيتها را بهتر درك كرده و دقيقتر به پيرامون خود مينگرد.
كارگردان فيلم اعتراض گفت: واقعيت، مهمترين ركن در كار فيلمسازي است و اگر يك كارگردان واقع گرا باشد ميتواند با مخاطب ارتباطي معقول و پايدار برقرار كند، بنابراين به كساني كه به تازگي وارد اين عرصه شدهاند، توصيه ميكنم كه راستگوئي را پيشه كرده و هيچگاه سعي نكنند در فيلمهاي خود به مخاطب دروغ بگويند.
وي اضافه كرد: دروغ نگفتن در فيلم سخت، اما شدني است، كسي كه در فيلم دروغ ميگويد جسارت خود را از دست ميدهد، هنرمند بايد جسور باشد و از دوگانگي دوري كند.
كيميائي با تصريح اينكه حضور در عرصه عمل، براي يك فيلمساز داراي اهميت زيادي است، گفت: با خواندن كتاب و دانستن تئوريهاي فيلمسازي نميتوان فيلم ساخت، اين انتقال تئوريها نيست كه به جامعه و سينماي ايران كمك ميكند، اين عملگرايي است كه گرهگشا در عرصه هنر خصوصا سينما خواهد بود.
وي با بيان اينكه اعتراض را در ميان همه فيلمهايش بيشتر دوست دارد، افزود: فكر ميكنم، زمان آن رسيده كه سراغ حاشيه نشينان براي فيلمسازي بروم و شايد در فيلم وصيت اين كار را انجام دهم.
اين كارگردان سينما با اشاره به اينكه داش آكل در شيراز فيلمبرداري شد، گفت: از اين رو شيراز را عاشقانه دوست دارم و آنچه براي توسعه فعاليتهاي سينمايي در اين شهر لازم است، انجام ميدهم. هرچند همه جلوههايي كه در فيلم داش آكل در شيراز براي من داراي خاطره بوده منجمله محله سر دزك كه محل اصلي فعاليت داش آكل بود تغيير ماهيت داده و همه چيز تغيير كرده است.
وي به عنوان يكي از مدرسان نخستين كارگاه فيلسازي ايران كه از سوي موسسه سينمائي آرش و با همكاري اداره كل فرهنگ و ارشاد اسلامي فارس به مدت 6 ماه در شيراز برگزار ميشود، به اين شهر سفر كرده و به مدت سه روز به هنرجويان آموزش خواهد داد.
