نمیتوان از سينمای ايران صحبت كرد و از نقش «فرامرز قريبيان» در اعتلای اين هنر غافل ماند، به همين دليل خبرگزاری قرآنی ايران ميزبان اين هنرمند بود كه در اين نشست درباره سينمای دينی و قرآنی بحث شد.سينمای ايران تا به حال بازيگران توانای بسياری را به خود ديده است كه توانستهاند هنر اين كشور اسلامی را بينالمللی كنند، از جملهی اين هنرمندان میتوان به«فرامرز قريبيان» اشاره كرد كه برای هر تماشاگری تداعی كننده خاطرات كودكی است. هنرمندی كه با بيش از 40 سال حضور در سينمای ايران برای خود جايگاه ابدی كسب كرد، نمیتوان از اين هنرمند نام برد و بازیهای زيبای وی را در سفير، كانیمانگا، رقص در غبار، شهر زيبا، رد پای گرگ و... به ياد نياورد.
«فرامرز قريبيان» متولد 1320 تهران، دارای تحصيلات ناتمام در رشته بازيگری مدرسه «ويرژوال آرت» آمريكا است. وی فعاليت سينمايی را با دستياری كارگردان و ايفای نقش كوتاهی در فيلم «بيگانه بيا» ساخته «مسعود كيميايی» آغاز كرد.
گفتوگوی زير بخش نخست از گفتوگوی خبرنگار(ايكنا)، با بازيگری است كه هم اكنون فيلم«رئيس» را بر پرده سينماهای ايران دارد.
«فرامرز قريبيان» بازيگر و كارگردان سينما در ابتدای گفتوگويش با خبرگزاری قرآنی ايران(ايكنا) با اشاره به اينكه رونق سينمای قرآنی مبتنی بر فيلمنامههای شاخص است اظهار داشت: عقيده شخصی من اين است كه حضور هيچ ستارهای نمیتواند عاملی اصلی، برای فروش يك فيلم باشد و اگر سينمای قرآنی يا هر ژانری خواهان فروش در گيشه است بايد در وهله اول فيلمنامه شاخص داشتهباشد تا بتواند به واسطه آن گيشه را كسب كند، البته انتخاب عوامل كه بازيگر هم جزيی از آن است در موفقيت فيلم دينی تأثير گذار است، اما شرط اول همان فيلمنامه است.
سينماي قرآني با يك گروه حرفهايي رونق پيدا ميكند
«قريبيان» افزود: سينما قرار نيست با حضور فردی رونق يا نزول پيدا كند، سينما قواعدی دارد كه باعث ماندگاری آن میشود و بازيگر نيز جزيی از آن است به همين دليل اميدوارم سينمای دينی و قرآنی سعی كند به واسطه قوت در تمامی اجزاء ساخت، يك اثر رونق پيدا كند نه اينكه بخواهد تنها به واسطه چهره يك بازيگر در گيشه رونق داشته باشد.
وی درباره سينمای دينی و قرآنی اظهار داشت: يك مفهوم را در سينما نمیتوان به يك ژانر مختص كرد به عنوان نمونه؛ مفاهيم قرآنی را نمیتوان فقط به ژانر تاريخی منوط دانست، چرا كه اين مفهوم(قرآن) قادر است در بسياری از ژانرها تأثيرگذار باشد.
اين بازيگر با توضيح اينكه در اوايل انقلاب بيشتر فيلمها به سوی مفاهيم ارزشی متمايل بود گفت: فيلمها معمولاً در همه جای دنيا برای خود زمان دارند و تابع شرايط محيطی خاص خود هستند در اوايل انقلاب اين احساس ديده میشد كه مخاطب از فيلمهای انقلابی و دينی بيش از ديگر آثار استقبال میكند و همين امر سبب شده بود كه توليدات دهه 60 بيشتر به اين سمت سوق پيدا كند.
بازيگر فيلم«رئيس» در ادامه، بحث تدوام بازيگران را در عرصهی سينما مطرح كرد و متذكر شد: برخی هنرمندان همانند انتظامی، مشايخی و ... بزرگانی هستند كه هنوز پس از گذشت بيش از چهار دهه فعاليت میكنند، البته ذكر اين نكته ضروری است كه، در سينمای هاليوود، برای بازيگران بزرگ كه از لحاظ سنی نيز بالا هستند نقشهای خاص نوشته میشود، يعنی شخصيت فيلمنامه بر اساس شخصيت آنها خلق میشود كه در سينما داخل هنوز اين كيفيت محقق نشده است به همين دليل وقتی در سينمای ايران سن بازيگر بالا میرود نقشهای پيشنهادی نيز كمتر میشود.
دقت در قبول نقش
پيشكسوت سينما دليل كمكاری خود را در سينما، وسواس و دقت خود برای انتخاب نقش دانست و يادآور شد: البته برخی هنرمندان برايشان نوع نقش مهم نيست، حال میخواهد آن نقش كوتاه باشد يا بلند، ولی من به شخصه هر چقدر هم كه فيلم خوب باشد ولی نقشم فرعی باشد در آن بازی نمیكنم، حال هر كارگردانی كه میخواهد آن را بسازد!
البته میخواهم اين نكته را متذكر بشوم كه با توجه به توضيحات فوق نمیتوان كتمان كرد كه سينما متعلق به جوانان است و خود من نيز هنگامی كه جوانتر بودم نقشهای متفاوتی و حتی به نوعی سطحی را بازی میكردم تا بتوانم در سينما باقی بمانم.
 |
| فرامرز قريبيان |
وی درباره كيفيت بازی هنرپيشه گفت: كيفيت بازی يك هنرمند تا حدودی وابسته به خود بازيگر است، چرا كه برخی بازيگران، چه قبل و چه بعد از انقلاب همزمان در چند فيلم نقش آفرينی میكردند كه اين امر مسلماً بر جنس كار آنها تاثير گذار بود؛ اما به دور از تعريف و خودستايی به شخصه هيچگاه همزمان در دو فيلم نقش آفرينی نكردهام.
«قريبيان» ادامه داد: برای ماندگار شدن در سينما به خصوص در بخش بازيگری تداوم شرطی اساسی است؛ چراكه برخی ستارهها را مشاهده میكنيم كه با گذشت اندك زمانی، ديگر اثری از آنها نيست به همين دليل، تنها بازيگر بودن در سينما دليلی بر ماندگاری يك هنرپيشه نيست و مسائل جنبی ديگری نيز در دوام يك بازيگر تاثيرگذار است، كه بايد هنرمند از آن آگاه باشد.
وی در مورد نقش آفرينیها خود در طی ساليان گذشته اظهار داشت: بنده حتی در زمانی كه نقشهای به اصطلاح اكشن را بازی میكردم، آگاهانه برای نقشهايم تصميم میگرفتم؛ زيرا اگر میخواستم در آن زمان، نقش به خصوصی را بپذيريم شايد ديگر در سينما حضور نداشتم.
بازيگر فيلم«رد پای گرگ» تصريح كرد: اين اصل در سينما ايران يكی از شاخصهای اصلی است؛ چراكه متأسفانه هزينههای توليد بالا رفته و فروش كم شده، به همين دليل سينما به سويی سوق داده شده كه آثار جوانپسند و بازيگران جوان بيشتر در بورس هستند.
برنده سه سيمرغ بهترين بازيگری فيلم فجر به سياستهای حاكم بر سينما اشاره كرد و توضيح داد: متأسفانه سياستی كه بر سينمای ما حاكم است حرفهايی نيست؛ چون يك بازيگر هنگامی كه در چند فيلم كمفروش بازی میكند، ديگر كسی سراغ او نمیآيد و اين رويه ناپسند نيز سبب شده بازيگر در نقشهای متفاوت و سطحی بازی كند تا در سينما حضور داشته باشد.
حضور در آثار فيلمسازان جوان
اين پيشكسوت سينما درباره نقش آفرينی در آثار كارگردانهای جوان متذكر شد: در اين برهه زمان من ديگر نيازی نمیبينيم برای ماندگار بودن در سينما هر نقشی را قبول كنم به همين دليل در انتخاب نقشهايم بيش هر چيزی قوت فيلمنامه برايم شرطی اساسی است و ديگر سابقه كارگردان در درجه بعدی دارای اهميت است؛ زيرا سينما در زمان حال از فيلمسازانی سود میبرد كه به واقع میتوانند در سينمای آينده تأثيرگذارتر باشند، بهترين نمونه دربارهی توضيح فوق«اصغر فرهادی»است.
وی علت كم كاری خود را در زمينه «فيلمسازی» مشروط به دلايل خاص خواند و يادآور شد: بنده دوست دارم اگر فيلمی قرار است كارگردانی كنم فيلم خودم باشد در صورتيكه كه امروزه بسياری از فيلمهای سينما، با دخالت تهيهكنندگان توليد میشود به همين دليل من هنگامی فيلمسازی میكنم كه بتوانم به واقع فيلم خود را توليد كنم
